Neredeyse herkes, yıllar sonra bile kötü hatırladığı bir uyarı almıştır. Neredeyse hiç kimse o uyarının ne hakkında olduğunu hatırlamaz. Bu boşluk konunun tamamıdır: uyarının biçimi, içeriğinden uzun yaşamıştır.
Şikâyet, eleştiri değil
John Gottman, çiftleri incelerken her yerde tutan bir çizgi çekti: şikâyet belirli bir davranışı, eleştiri kişiyi konu alır. «Aramadın, ben de bekledim» bir şikâyettir. «Sen kendinden başka kimseyi asla düşünmezsin» bir eleştiridir.
Birincisine cevap verilebilir. İkincisi ya kabul edilir ya da onunla dövüşülür — ve neredeyse herkes dövüşür. Bir uyarı «kişinin kim olduğu» hakkında olduğu anda, ona hak verip bütün kalmanın yolu kalmaz.
Tek bir örnek, genel izlenimi yener
«Raporların özensiz» çalışılacak hiçbir şey vermez. «Dünkü raporda üçüncü tablodaki toplamlar metinle tutmuyordu» her şeyi verir: ne, nerede ve düzelip düzelmediği nasıl denetlenir.
Kural makinemsidir ve aynı zamanda kendi düşüncenizin iyi bir sınavıdır: bir vaka söyleyemiyorsanız henüz geri bildiriminiz yok, sinirlenmeniz var — ve birine yarar sağlaması için bir gün daha gerekir.
Baş başa, zamanında ve bir kez
Birini başkalarının önünde düzeltmek soruna seyirci ekler ve akılda kalan seyircidir. Aynı sözler baş başayken genellikle alınır; toplantıda söylendiğinde yalnızca atlatılır.
Zamanlama da aynı ağırlıktadır. Üç aylık değerlendirmeye biriktirilen uyarılar liste hâlinde gelir ve liste, iş üzerine notlar değil, kişi üzerine bir hüküm gibi okunur. Mesele tazeyken söyleyin ve bir kez söyleyin: yineleme artık geri bildirim değil, baskıdır.
Neyin daha iyi olacağını söyleyin, yalnızca neyin yanlış olduğunu değil
Yönü olmayan bir uyarı, kişiyi sorunla baş başa ve hamlesiz bırakır. «Böyle yapma»nın yarısı eksiktir; «gelecek sefere sayıları metinden önce gönder, ben denetlerim» bütün bir yönergedir.
Reçete yazmadan önce neyin engellediğini sormaya değer. Yanıt çoğu zaman uyarıyı bütünüyle değiştirir: rapor geç kaldı çünkü veriler geç geldi ve düzeltmeye hazırlandığınız kişi, sizin bilmediğiniz bir sorunun etrafından çoktan dolaşıyordu.
Karşınızdaki ayakta kalacak şekilde bitirin
Geri bildirimin amacı işte bir değişikliktir, kişiyi alçaltmak değil. Biri konuşmadan «hiçbir değerim yok» duygusuyla çıkıyorsa, küçük bir düzeltmeyi onun bir sonraki ayının bedeliyle satın almışsınızdır.
İki kısa şey bunu önler. «Ben demiştim» eklemeyin — bu, geri bildirimi bir skor tabelasına çevirir. Ve kişiye bakışınızın değişmediğini açıkça söyleyin: genellikle tek bir cümle yeter ve o cümlenin yokluğu çok yüksek sesle duyulur.
Kendine bakmanın yüz yolu
Okumak bir şeydir. Testlerin onu tam burada açık — kurulum yok, hesap yok, hiçbir şey kaydedilmiyor.