Çocukların yanında konuşmak: içinde olmadıkları odadan ne alıp götürürler

Çocuklar duyduklarının çoğunun izleyicisi değildir. Yan odadadırlar, arabanın arka koltuğunda, kanepede yarı uykudadırlar — ve tam o sırada birbirini seven iki insanın anlaşmazlığının nasıl işittiğini öğrenirler.

Sorun tartışmanın kendisi değil

Pek çok çalışmada Cummings ve Davies, çocuğun huzursuzluğunun tartışmanın nasıl yürütüldüğüne ve görünür bir barışla bitip bitmediğine bağlı olduğunu buldu; tartışmanın olup olmadığına değil. Sonunda onarım bulunan tartışmalar gösterilen çocuklar, askıda bırakılan tartışmalar gösterilenlerden bambaşka tepki verdi.

Bu, alışılmış öğüdü tersine çevirir. «Çocukların yanında asla tartışmayın» uygulanamaz ve harfiyen uygulandığında çocuğa, anlaşamayan yetişkinlerin susup odayı terk ettiğini öğretir. Korunması gereken şey onun çatışmadan habersizliği değil, çatışmanın sonunu görmesidir.

Onarım gerçek olmakla kalmamalı, görünür olmalı

Çiftlerin çoğu meseleleri hallediyor — sonradan, sessizce, başka yerde. Çocuk ilk yarıyı gördü. Onun oturduğu yerden tartışma hâlâ sürüyor ve kapanmamış sonları çocuklar «bir biçimde ben de bunun içindeyim» varsayımıyla doldurur.

O halde onların önünde bir şeyi bitirin. Konunun tamamı olması gerekmez: mutfakta söylenen «sabahki meseleyi hallettik» cümlesi çemberi kapatır. O cümle çocuk içindir ve bedeli bir cümledir.

İçeriği değil, tonu kopyalarlar

Çocuk tartışmanın neyle ilgili olduğunu hatırlamayacak. Hangi ses düzeyinde yürütüldüğünü, sözü kesmenin olağan olup olmadığını, küçümsemeye izin verilip verilmediğini ve birinin artık dinlemediğini hangi hareketle bildirdiğini emecek.

Bu yüzden geçerken atılan alaycı laf göründüğünden ağır basar. Sevdiğiniz birini nasıl önemsiz kılacağınızın uygulamalı dersidir ve tam da yetişkinlerin nasıl konuştuğunu ezberlemekte olan birinin önünde verilir.

Başkaları hakkında sizden ne duyuyorlar

Bir öğretmenden, komşudan, meslektaştan, eski eşten çocuğun yanında söz etmek onun için dedikodu değildir; kimin saygıyı hak ettiğine dair bir derstir. Ve sizin anlatımınızı ölçeceği bir şey genellikle yoktur.

Uygulanabilir kural susmak değil, tutarlılıktır: orada olmayan biri hakkında yalnızca onun yanında söyleyeceğinizi söyleyin. Bu, çocuğu sadakat kıskacından çıkarır ve cabası, söylediklerinizin isabetini artırır.

Kulak misafiri olunmak aynı zamanda bir fırsat

Aynı düzenek ters yönde de çalışır. Yüzüne değil de duyabileceği bir uzaklıkta söylenen övgü daha derine iner, çünkü çocuk yönetilmiyordu. Eşiniz hakkında çocukların yanında söylenen sıcak bir söz, kavga kadar özenle saklanır.

Onların önünde yanıldığınızda — neredeyse herkes haftada bir yanılır — bunu da yüksek sesle söyleyin. «Babanla öyle konuşmamalıydım» otorite kaybı değildir. Kötü bir cümlenin geri alınabileceğini çocuğun öğrenmesinin tek yoludur.