Woord van de week: één stopwoord in plaats van een lijst van tien

«Leer je stopwoorden af» is een advies waar niets onder zit: iedereen heeft er tientallen, en op alle tegelijk letten kan niemand. De aandacht reikt precies tot één. Daarom heeft de app een woord van de week: één woord, de telling per dag, en verder niets.

Waarom één en geen lijst

Een lijst van tien leest als een vonnis en gaat op dag drie dicht. Eén woord past in zijn geheel in je hoofd: je denkt eraan midden in een gesprek in plaats van een lijst af te lopen.

En alleen bij één woord komt er een eerlijke telling uit. Let je op tien, dan valt «het gaat beter» niet te controleren: de een zakte, de ander steeg, en in de som zie je niets.

Het woord kies jij — en alleen uit die van jezelf

De app biedt geen algemene lijst aan. Ze laat jouw meest voorkomende van de afgelopen maand zien — die je werkelijk zegt — en daaruit kies je.

Een woord laten staan dat je nooit uitspreekt heeft geen zin: dat zou een oefening in aandacht zijn, niet in spreken. Zijn er nog niet genoeg frequente woorden, dan verschijnt de kaart eenvoudigweg niet: een lege keuze is slechter dan geen keuze.

Wat de teller laat zien

Drie getallen: vandaag, gisteren en de week, plus staafjes per dag. Nuldagen zijn groen — de enige lof die hier gegeven wordt, en die geldt een feit, niet de moeite.

De telling komt uit dezelfde gebeurtenissen als al het andere: het woord wordt in gewone spraak tijdens een sessie gevangen, niet in een aparte oefening. Een stand «nu let ik op mijn woord» bestaat niet — anders zou je er alleen die minuten op letten.

Het woord mag gewisseld worden, en dat is geen nederlaag

De knop «wisselen» staat pal naast het woord zelf. Een week is geen verplichting: blijkt het gekozen woord zeldzaam terwijl een ander in de weg zit, wissel dan meteen in plaats van tot zondag door te bijten.

De geschiedenis wordt daarbij niet gewist: het vorige woord blijft in de gebeurtenistellers staan en je kunt erop terugkomen. De app houdt geen «lijst van opgegeven woorden» bij — het gaat niet om hoeveel je er hebt laten vallen.

Waarin dit verschilt van «let er gewoon op»

«Op je spraak letten» is een opdracht zonder randen en zonder einde, en de aandacht is op bij de eerste zware dag. Eén woord met een getal ernaast is een opdracht met een omvang: je ziet hem in een kalender en je ziet er beweging aan.

En hij wordt niet met een gevoel getoetst. Aan het eind van de week heb je er in echte spraak minder van, of evenveel — en beide staan in cijfers, niet in hoe het leek.