Τρία διαφορετικά πράγματα που τα λέμε ανατροφοδότηση

Το «μου δίνεις τη γνώμη σου;» είναι τρία αιτήματα κάτω από ένα παλτό. Απαντήστε σε λάθος αίτημα και θα σας πουν ότι χάσατε το νόημα — θα σας το πει κάποιος που ποτέ δεν είπε ποιο ήταν το νόημα.

Αναγνώριση, καθοδήγηση, αξιολόγηση

Στις εργασίες τους για το πώς δεχόμαστε ανατροφοδότηση, ο Ντάγκλας Στόουν και η Σίλα Χιν διακρίνουν τρία είδη. Η αναγνώριση λέει «βλέπω τον κόπο». Η καθοδήγηση λέει «να πώς γίνεται καλύτερα». Η αξιολόγηση λέει «εδώ βρίσκεσαι».

Και τα τρία είναι θεμιτά και κανένα δεν υποκαθιστά το άλλο. Όποιος ήθελε αναγνώριση και πήρε καθοδήγηση ακούει ότι η δουλειά του δεν έγινε αντιληπτή. Όποιος ήθελε καθοδήγηση και πήρε αναγνώριση ακούει ότι κανείς δεν θα του πει την αλήθεια.

Να ονομάσουμε δυνατά ποιο ζητάμε

Όλος ο κόμπος λύνεται με μία πρόταση στην αρχή. «Δεν ψάχνω ακόμη διορθώσεις, θέλω να ξέρω αν στέκει η ιδέα» είναι αίτημα αξιολόγησης. «Πες μου τι να αλλάξω» είναι καθοδήγηση. «Θέλω απλώς να δεις πόσος κόπος μπήκε εδώ» είναι αναγνώριση, και δεν έχει τίποτε παιδικό το να τη ζητήσεις.

Το ίδιο ισχύει όταν δίνετε εσείς. Πείτε ποιο από τα τρία προσφέρετε πριν το προσφέρετε, και ο άλλος θα πάψει να θωρακίζεται για τα άλλα δύο.

Η αξιολόγηση σκεπάζει όσα ειπωθούν μετά

Όταν ένα μήνυμα περιέχει κρίση, εκείνο που επεξεργάζεται κανείς είναι η κρίση. Γι' αυτό η καθοδήγηση ραμμένη πάνω σε βαθμό σπάνια φτάνει: ο ακροατής ακόμη υπολογίζει τι σημαίνει ο βαθμός γι' αυτόν.

Χωρίστε τα λοιπόν στον χρόνο. Και η συζήτηση αξιολόγησης και η συζήτηση βελτίωσης μπορούν να ωφελήσουν· μαζί, η δεύτερη δεν ακούγεται. Αν πρέπει να ενωθούν, πρώτα η αξιολόγηση και καθαρά, μετά σταματάμε, και η καθοδήγηση περιμένει άλλη μέρα.

Ο έπαινος ωφελεί μόνο όταν είναι συγκεκριμένος

Το «καλή δουλειά» είναι αναγνώριση με αφαιρεμένο το περιεχόμενο. Είναι ευχάριστο και δεν διδάσκει τίποτα, γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να καταλάβει ποιο κομμάτι ήταν καλό και άρα δεν θα το ξανακάνει επίτηδες.

Το «ο τρόπος που έκοψες τη δεύτερη ενότητα έκανε το σύνολο ευανάγνωστο» είναι η ίδια ζεστασιά με την πληροφορία επιστραμμένη. Κοστίζει μία πρόταση παραπάνω και είναι η διαφορά ανάμεσα στο να σε συμπαθούν και στο να είσαι χρήσιμος.

Πώς να τη ζητήσετε ώστε να πάρετε απάντηση

Το «έχεις παρατηρήσεις;» επιστρέφει σταθερά «όχι, ήταν καλό», γιατί ζητά από κάποιον να τα δει όλα και να προσφέρει κριτική αυτοβούλως. Στενέψτε το: «ποιο είναι το πιο αδύναμο σημείο στο δεύτερο μισό;» προϋποθέτει ότι υπάρχει ένα και κάνει την απάντηση εύκολη.

Και ζητήστε ένα πράγμα. «Ποια μία αλλαγή θα το βελτίωνε περισσότερο;» φέρνει πραγματική απάντηση εκεί όπου το ανοιχτό αίτημα φέρνει ευγένεια, και αφήνει και στους δύο κάτι που μπορεί να δουλευτεί.